ترا به خاطر من آفریده است خدا ...

چو خاک راهگذر , فرش زیر پای توام
ازین ره است که عمری ست آشنای توام
ترا به خاطر من آفریده است خدا
چنان که من ز ازل , ساخته برای توام
چو کاسه های سفالی , مبین به چشم کمم
بهوش باش که جام جهان نمای توام
به بحر عشق , سبکبار می روم چو حباب
که هم تهی زخودم , هم پر از هوای توام
به هیچ جا نرساند پر شکسته مرا
نیازمند به همراهی دعای توام
ز خیر باده گذشتم , شدم سراپا گوش
ز بس که تشنه نوشیدن صدای توام !
کم است سالی یک بار , یاد کردن من
نه تنگ ماهی و نه ظرف سبزنای توام !
به دام عشق تو , آزاد و شاد جز من کیست
که هم اسیر و هم از بند غم رهای توام
به چند شعر نو خویش , میهمانم کن
که تشنه سخن پاک بی خطای توام
غریبه می شمرندم اگر که ایل و تبار
مرا چه کار به آنان , چو آشنای توام ؟

استاد محمد قهرمان
90/6/9

شما را نمی دانم ، اما صدای نی در درون من طوفانی به پا می کند ... صدای نی جمشید عندلیبی ، و به طور خاص این آهنگش ، ادامه نای خاموشان ، از آلبوم پاییز نیزار ، آهنگ کنونی وبلاگ من است . امیدوارم لذت ببرید از شنیدنش .